Ortodoncja Holistyczna "Mój Dentysta" Marcin Dolecki

07/10/2025

Nareszcie powstaje prawidłowo działający smoczek. Kluczem do zdrowia, rozwoju układu nerwowego, czaszki (w tym zgryzu), układu limfatycznego itd jest ułożenie języka na podniebieniu przy zamkniętych ustach. Masaż językiem podniebienia uspokaja układ nerwowy i umożliwia mu rozwój w każdym wieku. Czekam z niecierpliwością na gotowy model. Pokazany jest tu prototyp. Działa rewelacyjnie.

04/09/2025

https://www.facebook.com/share/p/174Vi2cVg4/

18/11/2024

Logo Dien Chan - idealna mapa w przypadku dolegliwości kończyn, kręgosłupa lub bólu głowy.
Profesor po wielu latach pracy w szpitalu i we własnej klinice, jako akupunkturzysta, zastąpił igły narzędziami, wynalazł punkty receptorowe, mapy somatotopowe, 8 zasad refleksologii, wiele stref odzwierciedlenia, metody oddechowe i wiele form terapii. Dla mnie Profesor jest jak Leonardo da Vinci naszych czasów.

Logo Dien Chan symbolizuje energię yin jako niebieską kobietę, która obejmuje energię yang czerwonego mężczyznę. Obydwa ciała są w pozycji miłosnej wskazują na symbiozę dwóch energii yang i yin jak również piękno stworzenia rodzaju ludzkiego.
Jest to bardzo przydatna mapa w terapii kończyn. W przypadku bólu ramion stymulujemy początek brwi przy nosie, w przypadku bólu głowy możemy stymulować czerwoną głowę lub niebieską. Analogicznie w przypadku bólu stóp warto stymulować obszary w dwóch kolorach. Zasada jest prosta stymulujemy dany obszar w różnych kierunkach poszukując najbardziej bolesnych miejsc, tak zwanych punktów żywych. Następnie te punkty stymulujemy najlepiej detektorem BQC, można też użyć małej łyżeczki lub pałeczek do ryżu. W dniach 30.11-01.12 Dien Chan Beauty ❤️

07/11/2024

Oto kolejny przykład ilustrujący sposób leczenia pacjentki ze zniesioną lordozą kręgów szyjnych, progenią, przodozgryzem, obustronnym zgryzem krzyżowym, zbyt małą szczęką i językiem umiejscowionym na dnie jamy ustnej zamiast na podniebieniu. Obustronne napięcie mięśni skroniowych środkowych wskazywało na deficyt wysokości w tylnej części jamy ustnej. Leczenie wymagało poszerzenia ortopedycznego szczęki, otwarcia zgryzu z tyłu jamy ustnej i wykonania autorotacji żuchwy (zamknięcia przodu z pozostawionym otwartym tyłem jamy ustnej).

20/10/2024

Pacjenci ze zgryzem otwartym to jeden znajtrudniejszych aspektów ortodoncji. Powodem tego typu zaburzeń jest dysfunkcje czynnościowa organizmu - zaburzenie metabolizmu, odporności, trawienia itd. Na skutek tego sytuacja zmienia się dramatycznie - pacjenci przyjmują zgarbioną postawę, pochylają głowę do przodu, oddychają przez usta. Język - zamiast tkwić przyssany do podniebienia, co promuje rozwój układu nerwowego i uspokaja cały organizm - spoczywa na dnie jamy ustnej. Powoduje to zwężenie górnej szczęki, co skutkuje tzw. gotyckim podniebieniem, skrzywieniem przegrody nosa, zaburzeniem jego drożności itd. Zaburzona proporcja wysokości tylnej części jamy ustnej do przedniej powoduje również chroniczne napięcie mięśni skroniowych środkowych, a co za tym idzie, bóle głowy (powstają tak zwane punkty spustowe). By prawidłowo i stabilnie wyleczyć tego typu przypadki należy zwiększyć wysokość tylnej części jamy ustnej, dokonać tzw autorotacji żuchwy, rozszerzyć górną szczękę, przeprogramować język tak, by po stworzeniu niezbędnej przestrzeni nauczył się prawidłowej pozycji i fukcjonowania w jamie ustnej. Trzeba też wypoziomować płaszczyznę zgryzu tak, by cały system nerwów i mięśni zaczął harmonijnie ze sobą współpracować.

06/07/2024

Z całego serca dziękuję wszystkim swoim Nauczycielom i Mentorom. Bez Was nie byłbym w stanie pomagać moim Pacjentom. 🙏

03/07/2024

Niewyhamowany odruch STOS wiąże się nie tylko z garbieniem się, ale też z wadą zgryzu. Skutecznie daje się go wygasić za pomocą kombinacji aurikuloterapii i kodu emocji, który w sumie też jest pochodną terapii meridianalnych.

Symetryczny toniczny odruch szyjny - STOS.

Potencjalne skutki niewyhamowanego STOS:

👉 Małpi chód.
👉 Niechlujne jedzenie.
👉 Nieprawidłowa postawa.
👉 Obniżona koordynacja ręka-oko.
👉 Potykanie się.
👉 Tendencja do garbienia się.
👉 Trudności z akomodacją oka.
👉 Trudności z usiedzeniem w jednym miejscu.
👉 Zaburzenia integracji dolnych i górnych części ciała.
👉 Obniżona koncentracja.
👉 Tendencja do chodzenia na palcach.
👉 Tendencja do siedzenia na podłodze z nogami ułożonymi w W.

Jesteś rodzicem i niepokoją Cię takie objawy u Twojego dziecka? Znajdź licencjonowanego terapeutę INPP w swojej okolicy, który przeprowadzi diagnozę neuromotoryczną INPP:
http://inpp.pl/licencjonowani_terapeuci_inpp_dzieci_i_mlodziezy-179.html

Jesteś terapeutą, który chciałby wiedzieć jak diagnozować i leczyć niedojrzałość neuromotoryczną? Zgłoś się na roczne szkolenie INPP dla terapeutów, które rusza już we wrześniu:
http://inpp.pl/roczne_szkolenie_inpp_dla_terapeutow_20242025-221.html

03/07/2024

Bardzo często podczas wizyty diagnostycznej odkrywam i usuwam przetrwały odruch dłoniowy u pacjentów, którzy obgryzają wargę lub paznokcie.

Odruch dłoniowy

Pojawienie się: 11. tydzień życia płodowego
Podczas porodu: w pełni obecny
Wyhamowanie: 2.–3. miesiąc życia
Przekształcenie: stopniowy rozwój od mimowolnego chwytu do jego zwolnienia i kontroli precyzyjnych ruchów palców; zastąpiony przez chwyt pęsetkowy w 36. tygodniu życia.

Odruch dłoniowy należy do grupy odruchów rozwijających się w fazie płodowej, których wspólną cechą jest „chwytanie”. Lekki dotyk lub nacisk na wnętrze dłoni spowoduje zaciśnięcie się palców. W 18. tygodniu ciąży obszar aktywności odruchu rozszerza się i obejmuje reakcję chwytną w odpowiedzi na ruch ciągnięcia oddziałujący na ścięgna palców. Obydwie te reakcje powinny wzmacniać się podczas życia płodowego i być w pełni obecne podczas narodzin. Ich wyraźna aktywność spodziewana jest przez pierwsze 12 tygodni życia, a przekształcenie powinno nastąpić w 4.–6. miesiącu życia, dając dziecku możliwość trzymania przedmiotów między kciukiem a palcem wskazującym chwytem pęsetkowym. Opanowanie umiejętności puszczania przedmiotów następuje kilka tygodni później i musi zostać wielokrotnie przećwiczone, zanim dziecko osiągnie odpowiednią zręczność manualną.

Zarówno odruch dłoniowy, jak i podeszwowy (chwytny stóp) uważane są za pozostałość po wczesnym stadium ewolucji człowieka, kiedy istotne dla bezpieczeństwa noworodka było trzymanie się matki. Istnieje również bezpośrednie powiązanie pomiędzy odruchem dłoniowym a przyjmowaniem pokarmu we wczesnych miesiącach życia. Odruch dłoniowy może zostać wywołany przez ruch ssania, który z kolei może powodować naśladowanie czynności ssania jednoczesnymi ruchami chwytania dłonią (reakcja Babkina). Usta i dłonie w znacznym stopniu wykorzystywane są przez noworodki do poznawania otoczenia oraz ekspresji.

Utrzymywanie się aktywności tego odruchu ponad oczekiwany czas może niekorzystnie wpływać na koordynację motoryki małej, mowę i artykulację. Skutki współzależności neurologicznej pomiędzy ruchami dłoni i ust często stają się widoczne podczas nauki pisania lub rysowania. Dopóki czynności te nie zostaną utrwalone, dziecko będzie oblizywać usta lub wyginać je na różne sposoby. Nauczyciele często upominają wówczas uczniów słowami „nie pisze się językiem!”. Niewyhamowany odruch dłoniowy uniemożliwia dziecku pokonanie kolejnych etapów rozluźniania palców i manipulowania nimi.

Potencjalne długotrwałe skutki przetrwałego odruchu dłoniowego
1. Niska sprawność manualna. Odruch dłoniowy ogranicza niezależne ruchy kciuka i pozostałych palców.
2. Nieobecność chwytu „pęsetkowego” wpływająca na trzymanie przyboru podczas pisania.
3. Trudności z mową – przedłużająca się zależność między ruchami rąk i ust ze względu na reakcję Babkina uniemożliwia rozwój niezależnej kontroli mięśni ust, wpływając niekorzystnie na artykulację.
4. Wnętrze dłoni może pozostać nadwrażliwe na stymulację dotykową.
5. Dziecko może wykonywać ruchy ustami podczas prób pisania lub rysowania.

Jesteś terapeutą i chcesz wiedzieć więcej o odruchach i sposobach i hamowania? Zapisz się na roczne szkolenie INPP dla terapeutów, które rozpoczyna się już we wrześniu:
http://inpp.pl/roczne_szkolenie_inpp_dla_terapeutow_20242025-221.html

12/06/2024

Bardzo często w momencie, gdy odchylam oparcie fotela dentystycznego w trakcie rozpoczęcia wizyty widać drgnięcie całego ciała. Jest to widoma oznaka przetrwałego odruchu Moro - jednego z najpoważniejszych zakłóceń układu nerwowego.

Co robić, jeśli u małego dziecka podejrzewa się niewyhamowany odruch Moro, a nie ma ono jeszcze minimum 5 lat, żeby rozpocząć terapię celowaną?

Oto lista zaleceń stworzona przez praktykujących licencjonowanych terapeutów INPP dla rodziców młodszych dzieci z podejrzeniem niewyhamowanego odruchu Moro, dla których procedury INPP są jeszcze za trudne:

◼️ Dokładna diagnostyka neurologiczna.

◻️ Zadbanie o spokojną atmosferę w domu.

◼️ Prawidłowe reagowanie na pojawienie się odruchu Moro u dziecka: przytulanie, ciepłe i uspokajające słowa, dawanie poczucia zrozumienia (nie tłumaczenie dziecku, że “przecież nie ma się czego bać”).

◻️ Unikanie przeciążenia sensorycznego i emocjonalnego dziecka.

◼️ Zadbanie o regulację emocji dziecka poprzez nauczenie się jej przez rodziców (tylko wyregulowany rodzic może wspomóc regulację dziecka). Pomocni mogą być terapeuci traumy.

◻️ Wizyta u osteopaty pediatrycznego, który ma szerokie doświadczenie w pracy z dziećmi oraz jest wyszkolony w pracy z odruchami.

◼️ Ocena wrażliwości sensorycznej dziecka i zmniejszanie nadwrażliwości przez odpowiednio dobraną terapię sensoryczną (wyłącznie w oparciu o bodźce tolerowane przez dziecko), np. integracja sensoryczna, ocena foniatryczna lub trening słuchu, terapia taktylna.

◻️ Kiedy tylko fizyczne możliwości dziecka będą wystarczające do wykonywania ćwiczeń w domu rozpoczęcie terapii stymulacji i hamowania odruchów INPP. Lista uprawnionych terapeutów: http://inpp.pl/licencjonowani_terapeuci_inpp_dzieci_i_mlodziezy-179.html

◼️ Jeśli jesteś terapeutą, który chce nauczyć się bezpiecznej pracy z odruchami, to zapraszamy na roczne szkolenie INPP dla terapeutów 2024/2025:
http://inpp.pl/roczne_szkolenie_inpp_dla_terapeutow_20242025-221.html