04/10/2026
Το πιπίλισμα του αντίχειρα είναι σύνηθες κατά τη βρεφική και την πρώτη παιδική ηλικία, αλλά το παρατεταμένο μη διατροφικό πιπίλισμα έχει συσχετιστεί με αλλαγές στις αναπτυσσόμενες οδοντικές δομές. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν πρόσθια ανεωγμένη δήξη (ανοικτή σύγκλειση), αυξημένη οριζόντια πρόταξη (overjet) και μειωμένο εύρος του άνω οδοντικού τόξου, με τις επιπτώσεις να επηρεάζονται από τη συχνότητα, τη διάρκεια και την ένταση της σύνηθειας.
Πολλά παιδιά σταματούν τη συνήθεια φυσικά καθώς μεγαλώνουν, και ορισμένες αλλαγές στη σύγκλειση (δάγκωμα) ενδέχεται να βελτιωθούν μετά τη διακοπή της συνήθειας. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδοδοντιατρικής συνιστά πρώιμες οδοντιατρικές επισκέψεις που περιλαμβάνουν καθοδήγηση σχετικά με τις στοματικές συνήθειες και την αναπτυσσόμενη οδοντοφυΐα.
Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν την πρόοδο χωρίς σκληρές αντιδράσεις και να συζητούν το επίμονο πιπίλισμα του αντίχειρα με έναν παιδοδοντίατρο, ιδιαίτερα καθώς αρχίζουν να ανατέλλουν τα μόνιμα δόντια. Η πρώιμη επαγγελματική καθοδήγηση μπορεί να βοηθήσει στην παρακολούθηση της οδοντικής ανάπτυξης και στον εάν χρειάζεται περαιτέρω αντιμετώπιση.
Πηγή: Αμερικανική Ακαδημία Παιδοδοντιατρικής, Βέλτιστες Πρακτικές: Αναπτυσσόμενη Οδοντοφυΐα και Σύγκλειση