თამარ ორდენიძე - Tamar Ordenidze Dentist

20/05/2026

სადღეგრძელო❤️🤍

17/05/2026

დღეს თითქოს ჩვეულებრივი დღეა. ისეთივე, როგორიც გუშინ იყო და როგორიც ხვალაც მოვა, მაგრამ სიმართლე ისაა, რომ სამყაროში არაფერი მეორდება.
ეს დღე, ეს საათი, ეს წუთი, ეს წამი ერთადერთია.
ერთხელ მოვიდა და ერთხელ წავა.
მის დაბრუნებას ვერც სურვილი შეძლებს, ვერც ფული, ვერც ძალა, ვერც სინანული.

ჩვენ ხშირად დიდ მოვლენებს ველოდებით, განსაკუთრებულ ბედნიერებას, დიდ გამარჯვებებს, იდეალურ დროს, რომელიც თითქოს მომავალში გველოდება.

ამ მოლოდინში კი გვრჩება ის, რაც რეალურად ცხოვრებას ქმნის: დილის სიჩუმე, საყვარელი ადამიანის ხმა, მზის სხივი ფანჯარაზე, ქუჩაში შემთხვევით დანახული ღიმილი, საყვარელი სიმღერის რამდენიმე წამი, ადამიანების გვერდით ყოფნა, რომლებიც ერთ დღეს შეიძლება ძალიან მოგვენატრონ.

ცხოვრების ყველაზე დიდი პარადოქსი ის არის, რომ მისი უსაზღვრო ღირებულების გააზრებას ხშირად მაშინ ვიწყებთ, როცა რაღაც გვაკლდება. როცა დრო გადის, როცა ადამიანები შორდებიან, როცა წლები გვასწავლიან, რომ ყველაზე ძვირფასი არასდროს ყოფილა ის, რასაც ვაგროვებდით, ყველაზე ძვირფასი ყოველთვის ის იყო, როგორც ვცხოვრობდით.

ერთი წამი ძალიან პატარა ერთეული ჩანს. საათში ათასობით წამია, ცხოვრებაში კი მილიონი.
მაგრამ ზოგჯერ მთელი ცხოვრება ერთ წამში ეტევა: ერთ სიტყვაში, ერთ ჩახუტებაში, ერთ გადაწყვეტილებაში, ერთ შეხვედრაში, ერთ "მიყვარხარში", რომელიც დროულად ითქვა, ან დროულად ვერ მოასწრეს.

დღევანდელი დღე უბრალოდ კალენდრის თარიღი არ არის. ეს არის დროის ის ნაწილი, რომელიც შენ მოგეცა. არა იმისთვის, რომ მხოლოდ გადაგეტანა, არამედ იმისთვის, რომ გეგრძნო, დაგენახა, შეგეყვარებინა და გეცხოვრა.

ამიტომ, სანამ ისევ ხვალისთვის გადადებ ცხოვრებას, შეხედე დღევანდელ დღეს. შეიძლება ის იდეალური არ არის, შეიძლება ყველაფერი ისე არ მიდის, როგორც გინდა. მაგრამ ის მაინც შენია. და ზოგჯერ ბედნიერება სწორედ იქ იწყება, სადაც ვწყვეტთ განსაკუთრებული მომენტის ლოდინს და ჩვეულებრივ წამებს განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ვაძლევთ.
რადგან ბოლოს, როდესაც უკან მოიხედავ, ცხოვრებას წლებად არ დაითვლი. დაითვლი იმ წამებად, რომლებშიც მართლა ცხოვრობდი.

11/05/2026

06/05/2026

მადლობა სიყვარულისთვის ❤️❤️❤️

05/05/2026

დღეს ჩემი დაბადების დღეა…
და ამ დღეს ვგრძნობ, რომ ჩემი არსებობა შემთხვევითი არ არის.
მე ვამაყობ ჩემი დაბადებით
არა იმიტომ, რომ ყველაფერი იდეალურად გამომდის,
არამედ იმიტომ, რომ ვსწავლობ ვიყო ადამიანი…
ადამიანებისთვის.
ვამაყობ იმით, რომ შემიძლია ვიგრძნო სხვისი ტკივილი,
გავუწოდო ხელი,
ვიყო სიტყვა, სიჩუმე ან უბრალოდ ყოფნა მაშინ,
როცა ვინმეს ეს სჭირდება.
თუ რამე ღირებული მაქვს, ეს არის ჩემი ადამიანობა.
და ამ ადამიანობის ფესვები შენთან მოდის და შენით იწყება, დედა…
შენ აღარ ხარ ამ სამყაროში,
მაგრამ ყველაზე ცოცხალი ნაწილი ჩემში, შენ ხარ.
შენ ხარ ჩემს თანაგრძნობაში,
ჩემს მოთმინებაში,
იმაში, თუ როგორ ვუყურებ ადამიანებს გულით და არა მხოლოდ თვალებით.
მგონია და მჯერა, რომ
მე შენს გაგრძელებად ვიქეცი.
და როცა ვცდილობ ვიყო უკეთესი, უფრო თბილი, უფრო მართალი, უფრო ნათელი და წრფელი, ამით მე შენ გაცოცხლებ.
შენ ცხოვრობ ჩემს თითოეულ სწორ ნაბიჯში,
ჩემს თითოეულ გულწრფელ სიტყვაში,
და იმ სიყვარულში, რომელსაც სხვებს ვუზიარებ,
და ამისთვის…
მე უსაზღვროდ მადლიერი ვარ დედი...
მადლიერი ვარ ჩემი ცხოვრების თითოეული ადამიანის,
ვინც შემხვდა მაშინ, როცა უნდა შემხვედროდა,
ვინც რაღაც მასწავლა,
ვინც დამანახა, ვინ ვარ და ვინ შემიძლია გავხდე.
ზოგმა სიყვარული მაჩუქა,
ზოგმა ტკივილი,
მაგრამ ორივემ მასწავლა სიღრმე და სიმძაფრე ამ ცხოვრების.
დღეს მე ვდგავარ აქ
ჩემი წარსულით, ჩემი განცდებით, ჩემი ადამიანობით
და არ მჭირდება სხვა მიზეზი, რომ ფასეული იყოს ჩემი ყოფნა ამ წუთისოფელში, რადგან მწამს, რომ
თუკი ჩემს არსებობას შეუძლია თუნდაც ერთი ადამიანის ცხოვრება ოდნავ გაათბოს,
მაშინ ჩემს დაბადებას, უკვე აზრი ჰქონია❤️
და ეს არის ის სიმართლე, რომელსაც დღეს გულით გიზიარებთ🤍

6 მაისს დაბადებული თამარ ორდენიძე, ნიშნავს ჩემთვის დიდ პასუხისმგებლობას ჩემი წარსულის, აწმყოსა და იმ მომავალის წინაშე, რომელიც ცხოვრებამ მარგუნა❤️
ადამიანებო! გენაცვალოთ ჩემი თავი...
თქვენი თამარ ორდენიძე ❤️

ამ დღეს განსაკუთრებით მაგრძნობინებთ ჩემს ყოფნას თქვენს ცხოვრებაში და თქვენს ყოფნას ჩემს ცხოვრებაში!

04/05/2026

ჩემი ილია❤️❤️❤️

02/05/2026

ისევ განშორება🤍

01/05/2026

ჩვენი შედეგი🤍 და ბედნიერი პაციენტი

01/05/2026

💜