Paard & Trauma

10/06/2021

Wat ben ik trots op Sophie en haar pony Blue. Van zover gekomen en nu eindelijk na 1 jaar voor het eerst weer op Blue haar rug. Na aanschaf ging het na een paar weken fout, steigeren, bokken en dreigen met bijten. Beide zijn helemaal onderaan de ladder begonnen. Eerst een band opbouwen, daarna samen spelen in de bak, grondwerk. Zowel Blue als Sophie hebben samen keihard gewerkt het afgelopen jaar. Bij mij heeft Sophie coaching gehad met Chica, één van mijn paarden. Blue heeft een aantal behandelingen met Bachbloesem gehad. Daarna weer alles opbouwen samen. Elkaars taal leren begrijpen, elkaar door dalen trekken, samen mooie momenten meemaken. Uiteindelijk zijn ze nu een team. Op dit filmpje de eerste keer op Blue haar rug. Beide nog wat onwennig, maar nu na 3 lessen los van de longeerlijn weer stappen in de bak. En ik weet zeker, de draf en het galopperen komt ook nog wel. Wat heb ik toch een mooie taak in het leven. Mijn passie is om ruiters en/of eigenaren weer een team te laten vormen met hun paard. Bij Blue was het geen onwil, kwaadheid of niet willen, er zat een trauma onder. Daar hebben Sophie en Blue keihard aan gewerkt en ik hoop dat ze in de toekomst hun dromen waar mogen maken.

24/12/2020

10/11/2020

Bokkende en steigerende paarden hebben vaak een probleem. Bij bokken en steigeren mag je niet uitgaan van dat je paard wraak wil nemen, geen zin heeft, zijn dag niet heeft, of dat hij verkeerd is beleerd. Het kan een fysiek probleem zijn (lichamelijk) of mentaal (emotioneel). Bokken en steigeren zijn serieuze signalen. Vroeger werd er op de manege gezegd dat je dit gedrag moest corrigeren, of dat nu nog zo is weet ik niet. Mijn ogen als kind waren al open en heb bokken en steigeren nooit gecorrigeerd. Ik had altijd al het gevoel dat er iets mis was bij een paard of pony die dit deed.
Als kind zijnde probeerde ik vroeger al alles om erachter te komen wat het paard of de pony mankeerde.
Er zijn fysiek verschillende problemen die achter het bokken en steigeren kunnen zitten.
Het bit wat niet goed zit, te klein, te groot, een bit verkeerd om in het hoofdstel geplaatst. Checken.
Dan heb je nog het zadel. Zit de vulling van je zadel nog goed? Past het zadel? Als je paard is aangekomen of afgevallen in gewicht of meer spieren heeft aangemaakt door het sporten, kan het zijn dat je zadel niet meer goed zit.
Zit je zadelpad goed onder je zadel. Sommige paarden zijn zo gevoelig dat ze elk kreukeltje voelen. Het geeft druk, net als je sok die niet goed zit in je schoen. Als je dan 5 km moet lopen heb je blaren en pijn aan je voet.

Dan heb je nog het medische stuk:
- wondjes en drukplekken onder het zadel. Kijk goed tussen de haren en voel of je korsten voelt. Een paard die in een kudde staat kan een confrontatie krijgen of er gaat iets mis in het spel.
- Spieren en pezen, laat je paard nakijken door een osteopaat, fysiotherapeut. Ook vastzittende spieren kunnen bokken en steigeren tot gevolg hebben.
- Kijk de hoeven na, zitten er steentjes vast, is er verder iets mis, ernstige rotstraal of een hoefzweer?
- Kijk de gewrichten van de benen na. Is er zwelling te zien, is het warm?
- En dan de rug, ook in de wervelkolom kan er iets mis zijn. Een osteopaat of fysiotherapeut kan dit voor je nakijken.
- Last but not least, het gebit. Paarden met gebitsproblemen of haken op de kiezen, hebben soms pijn met een bit in. Laat checken door een gebitsverzorger of tandarts.
- Waar mensen niet vaak aan denken zijn de organen. Vooral de nieren. Als al het bovenstaande is gecheckt, denk dan ook aan de nieren. Als paarden last hebben van hun nieren kan het zijn dat ze het niet fijn vinden om een zadel op hun rug te hebben. Laat eerst checken door de Paardenarts, kan hij niets vinden laat het dan nog eens checken door een Alternatief therapeut. Soms kunnen er ook energetische blokkades zijn of dat er op dit niveau toch iets met de nieren loos is. (Natuurlijk hoef je niet te geloven in het laatste, maar ik heb er met één van mijn paarden wel ervaring mee. Afvallen en continu koliekaanvallen, maar niet kunnen vinden wat er aan de hand was, bloeduitslagen waren gewoon oké, paardenarts kon niets vinden. Een energetisch blokkade in de nieren en de darmen, het is behandeld en de kilo's schieten er weer aan en mijn paard is weer helemaal happy )
- Maagzweer. Kijk goed naar je paard als je de singel aantrekt. Doe het in stapjes, bij een maagzweer kan het paard het al niet leuk vinden dat jij de singel aantrekt. Zie je dit? Stoppen en haal de paardenarts erbij.

Dan heb je nog het stukje mentaal. Vooral paarden en pony's die een harde leerschool hebben gehad, kunnen dit gedrag vertonen. Vaak een flinke bok direct na het opstijgen tussen het stilstaan en overgaan in de stap. En wat opvalt is dat ze ook vaak bokken bij de overgang van stap naar draf en van draf naar galop.
Er kan ook ander trauma als onderliggende reden zijn. Paarden die hun vertrouwen kwijt zijn in de mens, niet meer zelfverzekerd zijn, maar ook ruiters die angstig of onzeker zijn kunnen deze energie doorgeven aan het paard. Je bent samen één energiebubbel. Jij zit in de energie van je paard en andersom. Je zit immers op zijn rug. Als een ander erop rijdt is er niets aan de hand, maar als jij weer opstapt begint het weer.
Over het algemeen zou ik er nooit voor kiezen om een ander op mijn paard of pony te laten rijden als mijn paard dit soort gedrag uit. Ik wil eerst weten hoe en waarom, en laat alles eerst checken. Anderen mogen geen risico lopen om mijn probleem op te lossen.
Dit moet je als ruiter samen met je paard oplossen en daar gaat tijd in zitten. Wederzijds vertrouwen opbouwen doormiddel van grondwerk, knuffelen, poetsen, wandelen in de omgeving of gewoon bij hem in de wei of paddock zitten.
Zoek iemand die je daarin wilt coachen en verstand heeft van het werken met traumapaarden of paarden met gedragsproblemen.
Let wel: Ik geef hierboven de paarden geen stempel, want een traumapaard kan na training en respect een heel normaal paard worden. Net als mijn Chief en nu mijn vierde nieuwe schat, Chica.

Sommige paarden bouwen mentaal spanningen op, kunnen ze ook doen zonder dat jij daar erg in hebt.
Zodra jij begint met borstelen, zadelpad en zadel pakken, dan gaat de adrenaline al omhoog. Heb jij je eigen paard of pony niet zelf zadelmak gemaakt, let daar dan op. Je hebt trainingen waar ze doorduwen en niet altijd naar de signalen van het paard kijken.
Dit kan uiteindelijk ook resulteren in steigeren en bokken.
Als je je zadelpad op zijn rug legt, kijk naar zijn houding, oren, ogen en neusgaten. Trekken de spieren op de rug samen, voel je de spanning oplopen. Kijk hier ook naar als je het zadel op zijn rug legt. Hier kan de spanning al oplopen en bouwt zich alleen maar verder op. Totdat jij in de bak opstijgt en aanzet naar stap en naar draf en je krijgt flinke bokken.

Nog een voorteken dat er iets niet klopt, is als je op wilt stijgen en je paard draait van je af. Dan klopt er ook iets niet. Ga op zoek naar de oorzaak en corrigeer niet. Corrigeren maakt het soms alleen maar erger. Corrigeer pas als je de oorzaak hebt gevonden en hebt opgelost. Loop je zadel en hoofdstel na, kijk nogmaals alle bovenstaande punten na.

Vaak krijg je voldoende aanwijzingen van een paard of pony, nog voor hij bokt en stijgergedrag gaat vertonen. Wij mensen kijken er vaak overheen of begrijpen onze paarden niet.
En heel veel paarden en pony's krijgen hierdoor een stempel, terwijl het eigenlijk onze eigen fouten zijn.
Wil je meer leren over paardengedrag of heeft jouw paard of pony een probleem, dan help ik je hier graag bij.
Ik ben geen instructeur om les te geven in dressuur of springen. Daar heb ik bewust voor gekozen. Ik kijk naar de relatie tussen ruiter en paard en ga samen met je op zoek naar het probleem en proberen het op te lossen. Zodat jij en je paard weer elkaar vertrouwen. wederzijds begrip is en samen plezier hebben in deze sport. Je moet mij zien als tolk tussen jou en je paard. Ik kijk naar zijn lichaamstaal en voel zijn energie, maar ook dat van jou. Hiermee gaan we aan de slag met oefeningen en soms adviseer ik daarnaast voor je paard, maar soms ook voor de eigenaar of ruiter een Bachbloesemremedie.
Na jaren ervaring met traumapaarden en ernstige gedragsproblemen bij paarden heb ik geleerd dat er nooit één trainingswijze is. Het ligt aan het karakter en het probleem van het paard en van de ruiter voor welke oefeningen ik kies.

Ik hoop dat iedereen weer iets heeft aan deze tips en dat ik hiermee weer meer begrip heb gecreëerd voor bepaald gedrag bij paarden. Ga er nooit vanuit dat een paard wraak wil nemen richting jou, of dat hij geen zin heeft, verkeerd is getraind, kijk altijd ook naar de handelingen die je helemaal in het begin doet voordat je gaat rijden. Kijk naar de oren, ogen, neusgaten, spiersamentrekkingen en probeer spanningen op te vangen voordat een paard moet bokken of steigeren om jou wakker te schudden dat er iets loos is.

02/06/2020

Ik lees de laatste tijd heel veel opmerkingen over stickers plakken op paarden en dat dit verkeerd zou zijn. Eigenaren zeggen dat hun paard veel heeft meegemaakt of lastig is, wat is hier verkeerd aan? Vaak is het een communicatieprobleem. Eigenaar begrijpt zijn paard niet, of andersom.
Alleen als je een sticker plakt, doe er dan iets aan samen met je paard. Een mens loopt geregeld grote en kleine trauma's op, fysiek en emotioneel. Als je huisdier overlijdt is dit een trauma. Het ligt eraan hoe je dat rouwproces zelf aanpakt.
De ene persoon houdt van stilte en de ander loopt de hele dag te huilen en kijkt naar een foto.
Ook paarden kennen trauma's. Ook zowel fysiek als emotioneel. Grote en kleine trauma's.
Een paard met zware koliek die naar een kliniek wordt gebracht. Vreemde paarden en mensen om hem heen heeft gehad, vreemde omgeving, zijn maatje is er niet, zijn kudde is er niet, diverse malen wordt geprikt en waar rectaal mest uit de darm wordt gehaald, ook dat doet iets met het psyche. Wat denk je hoe vaak een paard verhuisd in zijn leven en veranderd van eigenaar. Dit is ook stress en dus trauma.
Maar ook ruiter en paard kunnen samen een trauma oplopen. Bijvoorbeeld een ongeval tijdens springen. Ruiter hard gevallen, paard geblesseerd. Beide zijn dan toch getraumatiseerd. Voor de ruiter is het spannend om weer op zijn paard te stappen en elke keer als zo'n zelfde hindernis eraan komt loopt de spanning op. Als de ruiter spanning in zijn lichaam heeft dan voelt het paard het ook. Waarom zijn er dan nog steeds opvangcentra voor (trauma)paarden? Als er volgens vele mensen geen paarden met fysiek of psychisch trauma bestaan of niet mag worden benoemd? Vaak wordt er gezegt er is geen klik meer, ik kan mijn paard niet meer hendelen.
Het vertrouwen is weg of ik heb een verkeerde keus gemaakt.
Als je goed de energie en de nonverbale communicatie van ruiter en paard kunt lezen en deze ruiters en hun paard kunt begeleiden, dan gaat de stempel van het paard en de ruiter af. Een paard met trauma of een traumapaard, hoeven geen traumapaard te blijven. Wanneer de eigenaar/ruiter er energie en tijd in wil steken, dan wordt een paard met trauma weer een paard zonder trauma. Dit vind ik het mooiste aan dit werk. Ik werk niet alleen met het paard zijn angst, maar ook steeds vaker met de angst van de mens die overslaat op zijn/haar paard.
Het geeft mij voldoening om iemand over zijn angst heen te helpen, maar ook zijn paard.
Wel 70cm durven te springen, maar geen meter. Het hoeft niet altijd een trauma te zijn om angst ergens voor te hebben. Paard weigert elke keer bij een sprong van een meter. Soms legt het niet aan het paard, maar als je doorvraagt is het de angst van de ruiter. Heerlijk als ik ruiter en paard na 4x 1 uur begeleiding over een meter hoge hindernis zie vliegen samen.
Ik gun iedereen een relaxt paard en een relaxt mens. Maar ook paarden met een trauma, gedragsprobleem of zogezegd een vlekje hebben een mens nodig. En ik gun die paarden dat, ongeacht wat ze hebben meegemaakt. Discussies over onderwerpen zijn er genoeg, maar laten we nu eens samen het probleem aanpakken.
Ik heb zelf een traumapaard geadopteerd en na een half jaar is Chief traumapaard af. Een gewoon normaal paard waar ik de weg mee op kan, een wedstrijd kan rijden als ik dat zou willen. Trauma's zijn tijdelijk, dus wat is er verkeerd aan het woord traumapaard. Voor de mens een teken om er iets aan te doen. Hard er aan te werken, zodat er geen verwaarloosde, mishandelde, onbegrepen paarden meer op deze aarde hoeven rond te lopen. Dat is één van mijn wensen en daar zet ik mij graag voor in met Paard & Trauma.
En ook ruiters met een angst of mensen met een angst voor paarden zijn bij mij van harte welkom.

10/03/2020

Bij traumapaarden ga je soms anders te werk, dan bij een paard zonder trauma.
Maar bij alle paarden gebruik ik bij de kennismaking mijn driehoeksregel:
Voor je eigen veiligheid wil je niet dat een paard schrikt en opzij springt, tegen je aan of op je tenen staat.
Wanneer je ongeveer een meter of 3 van het paard vandaan bent begin je te praten tegen het paard. Je kunt zijn naam noemen, maar ook zeggen dat hij een mooie jongen is.
Wanneer een paard opkijkt of met zijn oren draait is dit een teken dat hij je heeft gezien.

Het tweede deel van de driehoeksregel is oogcontact.
Ga staan waar het paard je kunt zien. Kijken jullie elkaar aan, dan heeft hij je gezien. Twijfel je? Zegt je onderbuikgevoel dat hij je toch niet heeft aangekeken? Ga dan naar de andere zijde van het hoofd. Kijkt hij je nu wel aan?
Houdt altijd in gedachten dat een paard ook blind of slechtziend kan zijn aan één oog. Wanneer je hem dan aanraakt, schrikt hij zich rot, met alle gevolgen van dien.

Deel drie:
Veel mensen aaien een paard gelijk over hun hoofd. Bij goed opgevoede paarden kan dit wel, maar vinden ze dit prettig? Ik heb de indruk dat mijn paarden daar anders over denken en eigenlijk logisch.
Paarden zijn vluchtdieren -> vluchtdieren zijn prooidieren.

Wij mensen zijn in het paard zijn ogen eigenlijk roofdieren. Als wij op ze af komen, dan willen we iets van ze.
Er zijn bepaalde plekken op het lichaam waar paarden kwetsbaar zijn, dit is hoofd, hals, buikstreek, benen/hoeven. Kijk maar eens een natuurserie en bestudeer eens goed waar een roofdier zijn prooidier aanvalt.
Het beste is om een paard die je niet kent te benaderen bij zijn linkerschouder, tenzij je erachter bent gekomen dat het paard blind is aan de linkerzijde.
Dit is de neutrale schouder.
Wanneer het paard je gehoord en gezien heeft is dit de veiligste plek om een paard aan te raken.
Wanneer je je hand tegen de schouder aanzet en een paard draait van je af of naar je toe, dan kun je makkelijk meegaan zonder dat je omver gelopen wordt. Als het paard gaat draaien met zijn achterhand, sta je ook veilig.
Wil je het paard aanraken, dan doe je dit in een vloeiende beweging, niet kietelen, niet twijfelen. Als je hand op zijn schouder ligt kun je met veel liefde langzaam via de hals naar zijn hoofd strelen (zorg wel dat je met de haren mee streelt). Voel je dat er spieren gaan verkrampen in de hals als je dichter bij het hoofd komt, ga dan een stukje terug naar de hals en bouw het langzaam op. Wellicht is het paard dan kopschuw. Neem hiervoor de tijd en veel geduld. Stop op het juiste positieve moment. Houd het dan ook bij deze ene keer die dag, want morgen start je op vanuit dat moment.

Het kan ook zo maar zijn dat een paard al bij je wegloopt als je nog 10 meter van hem vandaan loopt. Hoe je daarmee omgaat vertel ik de volgende keer.

02/03/2020

Bij Hilda 'in de achtertuin'.

02/03/2020

De workshop 'Omgaan met een Traumapaard' kan desgewenst op locatie worden verzorgd in Nederland, maar vindt enkele keren per jaar plaats in Dersum (Duitsland),net over de grens bij Groningen / Winschoten; de thuisbasis van Hilda Molenaars, klassiek homeopaat in opleiding.
Hilda heeft vier traumapaarden opgenomen. Chief komt bij Paarden Opvang Achterhoek vandaan, en Roos, Stunner en Lynn uit Portugal; via Non profit organisation Vires Animaliae zijn ze op transport naar Duitsland gekomen. Marjanka Lever (Natuurlijke Hoeven - Marjanka) is natuurlijke bekapper (CHCP & Fieldinstructor Liberated Horsemanship) en heeft veel ervaring met angstige en/of onzekere paarden, en heeft vanuit die invalshoek veel tips om het bekappen tot een goed resultaat te brengen.

Bij Hilda is op het terrein een compleet vakantiehuisje aanwezig voor max 4 personen, waardoor overnachten tot de mogelijkheid behoort.

02/03/2020

Hartelijk dank voor de gastvrijheid op 23 februi j.l. bij Paarden Opvang Achterhoek!

02/03/2020

Eind februari hebben we een try-out workshop 'Omgaan met een traumapaard' georganiseerd bij Paarden Opvang Achterhoek. Verschillende facetten kwamen aan bod, van het autonome zenuwstelsel, adrenaline & cortisol en wat er in het lichaam van een paard gebeurt bij stress (Hilda Molenaars). Aanvullend werd er tips, do's & dont's rondom het bekappen van de hoeven verstrekt door Natuurlijke Hoeven - Marjanka, bijvoorbeeld over veiligheid, relatieve dominantie, hoe om te gaan met weerstand etc., maar ook hoe je een goede hoefsmid of bekapper selecteert. Na de geweldige lunch zijn Hilda en Gerrit Simmelink met Anja, en verschillende paarden, aan de slag gegaan in de roundpen met enkele basis grondwerkoefeningen. De opbrengsten van deze dag (deelname bedroeg E 75 p.p.) kwam geheel ten goede aan de Stichting!!